19 Nisan 2017 Çarşamba

İş bulma hikayem. Ya da işin beni bulması.


Yatağa popoyu koymuşçasına, anne dizine kafayı yaymışçasına sana geldim blog.

Ha şimdi (Trabzon zaman zarfı) bitti çamaşır katlama işim. Ondan daha önce de patlayan gider borusunun skandalını temizlemeye çalışıyorduk. Ve aradan çıksın diye klozet-lavabo çiftini cifledim. Olaylar mutfak tezgahına kadar lafı getirdi, hadi orayı da hallettim. Ama çay taze, şuan 'gece yeni başladı' ruhum bundan.

İzmir'de olmayacak şey oldu. İş buldum. Hem de kendi uzmanlık alanımda. O günü hiç unutmamak için buraya not alayım.

Referandum sebebiyle yılık, mayışık halimle büyük yatakta uzanıyordum. Ev çocuğu beni odasına 'gel anne gel arabacılık oynayalım' diye çağırırken, yerimden hiç kalkmak istemediğimi, tavana bakarak 'gel oğlum gel sana burada kitap okuycam' dediğimi hatırlıyorum. Referandum ertesi, sosyal medyada akan paylaşımlardan dolayı gırtlağıma kadar 'boşalmamış enerji' ile kalakalmıştım. Bu enerjinin ismi yok. Bilinçli ya da politik bir hal değil, bak. Göt olmaktır, belki. Bilmiyorum.

O sırada telefonum çaldı. Uykulu sesimle konuştum. Ses, beni mülakata çağırıyordu. Çok gördük biz bu mülakatlardan uyuşukluğumla, alelade bir şekilde yer tarifi istedim. Böyle bir işe başvuru yapmamıştım. Ev erkeği her sabahki centilmenliğiyle yerime başvuru yapmış olmalı, diye düşündüm. İzmir'e geldim geleli nadiren kendi alanımda ilana rastlıyordum. Toplamda 5 görüşme filan yapmışımdır onca sürede. Hepsi de 'editör' ya da 'sosyal medya uzmanı' adı altında grafik tasarımcı arayan çok tatlı ve bilinçli insan kaynakları gızlarıydı. Kurumsal iletişim uzmanı olarak çağrıldığım aşırı plaza bir iş görüşmesinde, kendimden bahsetmemi istemelerinin hemen akabinde, o gaddar tecrübemden bahsettikten sonra 'yani tasarımcı mısınız' demelerini hiç unutamıyorum mesela.

Bunları geçelim. Herkesin hiç ders çıkaramadığı bazı anılar vardır. Parçası olmayan legolar gibi. Bu anılar da böyle.

Görüşmeye gittim. Gitme sebebim inan -sadece- dönüşte tam buğday ekmeği almaktı. Bir de hava alırım, ev çocuğu da anneannesiyle oynar o arada, diye düşünmüştüm. İçeri girince, yine tatlı bazı gızlar bana form uzattılar. Formda annem ve babamın en sevdiği çorbayı sormamıştı sadece. Doldurmadım. Bazen tembellikte çok çalışkanımdır.

İçeriden buyur edildim. Olayların bundan sonraki kısımlarını yıldızlı sticklerlarla süslediğimi varsay.

Genç bir adam, beni karşıladı. Uyuşuk halimi farketmiş sanırım, nasılsınız dedikten sonra, benim mıymıy sesimin arkasından 'mecalim yok diyorsunuz yani' diyip güldü. Bana bu espiri bile Truman Şov'un dışına çıktığımı hissettirdi. Nedense hoşuma gitti bu yaklaşım. Ve sonra tüm öz geçmişimi GERÇEKTEN ama GERÇEKTEN inceledi. Her bir kısmı için sorular sordu, hikayesini merak etti. Bir işveren olarak tecrübelerimi öğrendi. İlgiyle.

Ve işin tuhafı aradıkları şey uzmanlık alanımdı. İlk kez! İzmir'de başka bir şey kakıtmadan, sadece ve sadece kendi alanımda iş tanımı olan bir pozisyon için mülakata girmiştim. Bu işi istiyordum. Şartları, sağı, solu umrumda değildi. Kendimi farklı satmama gerek yoktu. İyi yaptığım şeyi yapmam yeterliydi. Bir insan çalışmak diyince, daha ne istesin ki? Kendi olabildiği, yaparken iyi hissettiği şeyi yapabilme özgürlüğü. Bir nevi kendi sesinden konuşabilme konforu.

Deneme haftasını beklemeden, bir çalışma yapmayı teklif ettim. Hemen ertesi gün de gönderdim. Olumlu dönüş geldi. Pazartesi gerekli evrakları muhasebeye teslim etmem için bilgi verdiler. Özetle bu Pazartesi, başlıyorum.

Lakin, işin ünlemli kısmı, duygularım çok usta bir şekilde gizlenmiş galiba. İş buldum diye çığlık atıp, sıçramadım. Ev erkeğiyle kucaklaşıp öpüşmedim. Çaksana dostum hey diyip arkadaşlarıma müjdelemedim. Bir çiçek yaptırıp annemin kapısını çalmadım.

Fakat ne yaptım biliyor musun. Bugün alışverişe çıktım. Sıradan keyif alışverişi. Yeni cüzdan, takılar, güneş gözlüğü filan... Yeni iş için. Sonra oturdum bir yerde kahve söyledim kendime. Aldıklarıma bakarken benim gözlerden tıpır tıpır bir yaş gel... Birden ne göreyim? Yorgundum ben. Kendimi zor bir mücadeleden çıkmış ve yıpranmış gibi hissediyordum. Aldığım şeyler tipik benim zevkim, hani olduğu gibi ben. Hasret kalmışım gibi kendime. Şöyle sırf tatlı şeyler almayalı ne kadar zaman olmuş. Yeni bir hayat önümde, her şey için heves-heyecan, içimde bitmek bilmeyen fikirler. Tamamen bana ait bir mutluluk anı. İçinde yalnızca ben.

Cüzdanıma baktım, evirdim çevirdim. Kahvemi bitirip kalktım.
Sevinç ağlamasını bile özlemişim.












41 yorum:

  1. Tebrik ederim! :) dilerim keyifle ve huzurla çalışırsınız. Hayırlı olsun:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim. Keyif ve huzur olsun <3 Hadi umarım.

      Sil
  2. aferin, bak. izmir'de hala umut varmış.
    tebrikler.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. değil mi?

      hala son dakikaya kadar bi terslik çıkacak gibi geliyor.

      Sil
  3. Tebrikler, yeni işinde çok çok çok mutlu olup çokça kazanmanı diliyorum. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ayhh! maaşım filan olacak değil mi, çok heyecan verici ehehehe :D teşekkürleer..

      Sil
  4. Canım Güneş, çok mutlu oldum.
    Pek güzel anılar biriksin yeni iş yerinde, güzellikler katsın hayatına :) Öperim...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Canum E.

      Çok teşekkürler. Ben de öperim...
      Güzel anı biriktirmek <3

      Sil
  5. Yanıtlar
    1. J!

      :D

      Sen biliyorsun yorulmalarımı.
      Teşekkür ederim.

      Sil
  6. çok sevindim hadi hayırlı olsun :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hadi olsun umarım Gülşah!
      Teşekkürler

      Sil
  7. Çıkmayan candan umut kesilmiyomus dimekki 😁 haydi hayrli ugurlu olsun.Git gel bakalim begencekmisin merak ediyom 😁💕

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Tamam yazarım zaten gelişmeleri : ))) Ve resmen çıkmayan candan umut bu :D

      Sil
  8. Ay ne tatlı bir gızsın sen ya..O son paragrafla beni can evimden vurdun.

    YanıtlaSil
  9. Kız sen ne diyorsun!!!!!! İnsan bunu daha hoplamalı zıplamalı anlatır...Acayip sevindim! Hayırlı olsun yeni işin! Referandum sonrası olduğuna göre çok taze haber. Ay şahane. Senin yerine iş başvurusu yapan eşe de kucak dolusu sevgiler. Yeni cüzdan çok sembolik olmuş. İçine giren bereketli olsun. Bitmek bilmesin! Kucaklayıp öpüyorum seni.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Joe!
      Neden öyle hoplamadım ben de anlamadım. Olmadı. Korkuyorum hala son ana kadar bir şey çıkacak diye heralde. Volkan resmen danışmanım gibi çalıştı zaten. Ben ümidi kestim o kesmedi.

      Değil mi ya, cüzdan tam sembolik oldu. Eheheh bak yeni fark ediyorum.. Ben de kucaklıyorum seni.

      Sil
  10. Bu arada görsel de on numara olmuş bu yazıya cuk oturmuş!

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ehehe, bence de!!
      Sigara bile oturdu, kullanmasam da. O tip bir ruh hali.

      Sil
  11. Çok ama çok sevindim herşey gönlünce olsun inşallah. Son paragraflarda ne güzel ifade etmişsin duygularını. İşte aynen ben de o hissiyatta oluyorum bazen. Doğrusu en hoş şekilde kutlamışsın bence bu haberi

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kendimle flörtteydim :)) Hoş duygular GeCe. Unutmuşum!!
      Çok teşekkür ederim <3

      Sil
  12. Çok sevindim Güneş! Tazelenmelerin zamani, evirip cevirip bunalmalarin sinu gelmistir insallah! Mutlu calis mutlu kazan mutlu harca:) sevgiler

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Pijamayı artık sadece yatarken giyeyim ama değil mi? Yetti be! Çok teşekkür ederim mızmızcuum.

      Sil
  13. Çok sevindim güneş. birde vapurla gidebidiğin bir iş yeri iseon numero 5 yıldızlık olur.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Vapur :D <3
      Aslında harbi güzel olurdu. Ama olsun metroyla 10 dakkada ulaşabiliyorum. Yaşasın küstürmeyen yıldırmayan kısa mesafe iş yerleri..

      Sil
  14. Yaaaayyy! Aşırı sevindimmmm, yeni iş evinizin mutluluğuna mutluluk katsın,sevgileeer hem de en kocamanından ♥

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Anıluuum çok tatlısın.
      Teşekkür ederim sana, sevgiler kucaklar <3

      Sil
  15. Bol şans! Umarım ev iş çocuk çok yormaz, çocuk olmasa da ev iş yıprattı beni ya :s

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkürler :)

      Başlarda canım çıkacak, hazırladım kendimi. Olsun, atlaya hoplaya geçiyor zaman dediğin :( Alışacağım.

      O yıpranmalar full evdeyken de var, hain ev işleri ve ev hayatı. Girdap gibi.

      Sil
    2. Peki ev çpcuğuna olan özlem, malum kreşe başladığı zaman gözyaşlar pıtpıttı

      Sil
  16. dukujum bidenem hadi hayırlısı ^_^ kalp kalp kalp

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sonikim <3

      Sesin çıktı hoş oldum.

      Sil
  17. Çok sevindim, çok! :) Yolun açık olsun, çok seve seve çalış, hayırlı kazan ve harca!

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Umarım cağnım C. Harcıycam, acımıycam (en azından ilk aylar)

      Sil
  18. yazının sonunda benim de gözlerimi doldurdun can güneş...
    her şey gönlünce olsun.

    YanıtlaSil
  19. Ne güzel sevgili Güneş, Çorum'a kadar umut oldu yazın, inşallah bir gün ben de senin gibi bir yazı yazabilirim..

    YanıtlaSil
  20. Enemmm yeni okudum ben buraları. Hikayenin devamını bilmesem de şimdi diğer yazılarina doğru yol alırken ufak bir tebrik bırakmadan gitmek istemedim. Çok sevindim her şey gönlünce olsun canım güneş.

    YanıtlaSil

Laf.

Kesin bir dille açıklıyorum. Bir şeyi yapmak değil, yapar görünmek de çok tatlı. Muzun olgun hali gibi. Tadı var. Mesela basketbol oyunc...