29 Nisan 2017 Cumartesi

Cortladığım yerden yazıyorum


Bloga yazmaya, gelen yorumları cevaplamaya, her paylaşımlarını havada kaparak okuduğum blog yazarlarına yorum bırakmaya da hiç fırsat bulamadım. Aslında bi kulağım buralarda. Anlatacaklarım da çok. Sebebi işe başlangıç haftası olmasının yanı sıra, hastalıklarla yoğrulmuş günler gecelerden geçiyor olmam.

Hafta içi her gün ev çocuğu hastaydı. Üstelik geceleri yükselen ateş, uykusuz kalmalar, ağlama krizleri, bol temas istemesi... Sabahları annem boş- çalışmıyor, bu yüzden koşup geldi. Gün içinde de nasıl oluyorsa bizimki iyileşiyor- kreşe gidebildi. Ev erkeği de çıkışında onu aldı. Akşama doğru da o ateş ve hastalık yeniden cortladı işte. Duygusal olarak yüksek tansiyonda olduğumdan, uykusuz kalmak yormadı (sanıyordum) beni. Hatta bu hafta içi 3 sabah ev egzersizi+duş olayına bile girdim çıkmadan. Tüm hafta hafif beslendim. Ev çocuğunun hastalık durumu kafamı karıştırsa da nasılsa toparlayacak, olacak böyle şeyler kızım, şimdiden alış işte çimdiklemeleriyle kendimi teselli ettim.

Meğer aslında kendimi çok pis geçiştirmişim.
Kandırmışım.

Basbaya bu hafta çocuğun ne yediği, kaç kez tuvalete çıktığı, öğle uykusunu nasıl aldığı (uykuda çok terler), uyanırken nasıl uyandığı (sarılma ve şefkat ister), kakasını yapıp yapmadığı, mutlu olup olmadığı başlıklarına odaklanmadan geçti. Kendi sesime kulak vermemek, fırtınaya kapılmamak, kaygı fısıltılarıma pabuç bırakmamak için kendi sözümü kesip durdum. Fakat ev çocuğu iyileşemedi, normalde 3 günde biter o hastalık. İştah iyice azaldı. Kabız olmuş yine, kaka tutmuş, o kakalar nasıl sert çıktı ve acıttı. Üzülüyorum ey blog.

Ardından bu yoğun tempoya dayanamayan vücudum ev çocuğunu yalnız bırakmadı ve ben de ateşlendim. Burnum tıkalı, boğaz şiş, etlerde yanma... Çocuğumu takip edemediğim gibi, kendimi de edememişim. Şuan aşırı abartı arabesk gribim. Duygularıma kadar...

Bu aralar yaşadığım olumlu gelişmeler, ev çocuğunun parmak emmeden uykuya dalması (tamamen kendiliğinden oldu)- hatta uyanıkken de epey azaltması. Uyku arasında yapmaya devam ediyor, ufak ufak. Bir de işin kendisini sevmiş olmam. Elbette şartlar idealimdeki gibi değil ama işin aksiyon kısmından hoşlandığım için, sorun olmuyor. Bir de her şeyden çok amaç, artık bir yerinden başlamaktı... Kılçıklı yerlerini dert etmeden.

Ama işte görüyorsun sevgili blog. Hayatla, muti-tasking yapılmıyor. Sağlığımız cortladı. Ve bunda maalesef yeni düzenin payı var. Şimdi yeni haftaya daha iyi hazırlanmak ve yavrumun temel besinlerini almasını, özenli bakımını daha detaylandıracağım bir 5 günü planlamak istiyorum. Aslında bu hafta yapılması gereken başka çeneler vardı. Anlatacağım epey komikli dedikodulu şeyler birikmişti. Sabahın bu saatinde herkes uyurken yatağımdan kalkıp- buraya beni çenelemeye getiren şey maalesef bu sabah başka türlü bir duygunun yazısı oldu.

Hastalıktan kahve içemiyorum, ağzımın tadı yok. Yorumlarda ve yeni yazılarda buluşmak dileğiyle. Herkese tatil tadında Pazar olsun. Ben yeniden yatağa dönüyorum.

10 yorum:

  1. Oyy yaaa cok ama cok gecmis olsun ikinizede.Hemencecik gecer insallah 💕 ama bak hastaligin bahanesine parmak emmeyide birakmis ufaklik.Şerdeki hayr bu olsa gerek 😁

    YanıtlaSil
  2. Geçmiş olsun.Sağlık öncelikli. Bloglar nasıl olsa yerlerindeler :)

    YanıtlaSil
  3. Gecmis olsunnn! Şu an halini cok iyi anlıyorum . benimki grip degil sanirim allerji ama burnumdan ve gozlerimden yer cekimi yonunde şıp şıp damlayan şeyler cok sinir bozucu... Yavruya ayrica geçmişler olsun. Degisim haftalarinin vazgecilmezi hastalik sizi de yoklamis, insallah bir daha uzuuuun zaman ugramaz;)

    YanıtlaSil
  4. Geçmiş olsun! Yeni düzen çabucak oturur; ikiniz de şifa bulursunuz inşallah:)

    YanıtlaSil
  5. ne en iyi şeyler ne de en kötü haller sonsuza dek sürmüyor bacım, bu da geçecek. başka bir teselli gelmiyor aklıma.

    anne olmak zaten zor da çalışan anne olmak akrobasinin dibi artık.

    YanıtlaSil
  6. Çok geçmiş olsun, ben okuyuncaya dek iyileşmişsindir umarım :D Multitasking için 1 haftacık az değil mi Güneş, bak bir iki ay geçsin nasıl profi olacaksın, sen bile inanamayacaksın :D Zaman ver kendine!

    YanıtlaSil
  7. çok iş binmiş sırtına be kuzucum, yeni iş, hastalık ohoooo, neyse ki olumlu gelişmeler çok bomba. Yeni işini sevmen beni çok ama çok sevindirdi ve deli gibi merak ediyorum ayrıntıları, uygun bir zamanda yazmanı bekliyorum. Ama zorlama kendini fazla. Çok öperim!

    YanıtlaSil
  8. Gayet normal değil mi hasta olmanız, bünye bu ani değişimi kaldıramamış . Sakince yaşamaya devam edip çok hikaye yazmamak lazım ..

    YanıtlaSil
  9. Çok geçmiş olsun, toparlandınızumarım :)

    YanıtlaSil

Pazar akşamı, mutfak masasında.

Yazmak için mutfağa yerleştim. Henüz balık kokusu çıkmamış sindiği yerlerden. Fırında tavada kızarmış gibi pişen balık tarifi okuyunca, d...